Cztery lata temu Rahim Blak- artysta, a może lepiej powiedzieć - performer, zapragnął zbudować  Centrum Islamu. Obok niego miał powstać pierwszy w Krakowie meczet. Rozgorzała dyskusja. Przeciwnicy mówili, że nie będą się buntować, jeśli Arabia Saudyjska wybuduje w zamian kościół w Rijadzie. Zwolennicy przypominali o dialogu kultur, religii i skrupulatnie liczyli krakowskich muzułmanów. Zapomniano jednak, że meczet w Krakowie już był… A może jest?

O tym budynku krążą legendy. Mieszają się z historią i już nikt nie pamięta, co jest prawdą, a co wymysłem. A jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o… miłość!

Dom Turecki stoi na rozwidleniu ulicy Długiej i Pędzichów. Zbudowano go w latach 80. XIX wieku. Najdłużej mieszkał w nim Artur Teodor Rayski. Był oficerem w Turcji Osmańskiej i brał udział w powstaniu styczniowym. Na początku lat 90. przeprowadził się do Krakowa. Przywiózł ze sobą tajemniczą muzułmankę prosto z gorącego Egiptu. Specjalnie dla niej Rayski postanowił przebudować kamienicę. Chciał zapewnić jej wszystko co najlepsze, a w szczególności godne miejsce do modlitwy. Projekt zlecono Henrykowi Lamensdorfowi. Dobudowano trzecie piętro kamienicy, a na jego dachu pojawiły się trzy wieżyczki - minarety. W ten sposób oficer stworzył dla wybranki swego serca salę modlitw. Nigdy jednak nie zarejestrowano jej oficjalnie jako meczet.

Naprzeciwko budynku znajduje się kapliczka Matki Boskiej. Według legendy postawiono ją na przekór muzułmance i jej minaretom. Źródła historyczne podają jednak, że stała tam zanim zbudowano Dom Turecki.

Dziś na trzecim piętrze kamienicy znajduje się prywatne mieszkanie. Krążą plotki, że nadal odbywają się tam modlitwy. Trudno jednak stwierdzić czy służy krakowskim muzułmanom jako meczet czy to tylko kolejna z legend…


Kraków tkwi w szczegółach cz.1